Hindistan Trenin’de bir seyyah | Yol Günlükleri


​Tren yolculuklarında hep kitap okumayı hayal eder,
Her seferinde müzik dinleyerek uyuya kalırım.
Trenin ritmik sesi, sallanışı beşik gibi uyutur adamı.
Bir de cam açıksa püfür püfür eser rüzgar deme o zaman keyfime.
Sabah olur
Güneşin doğuşunu izlersin elinde seyyar satıcıdan aldığın sıcacık kahve ile.
Bir bakarsın yağmur yağar,
Camdan aşağı süzülen damlaları seyredersin, sarılırsın battaniyeye.
Her durakta başka başka yüzler görürsün.
Tren bir dolar, bir boşalır.
Birbirinden farklı anlamadığın konuşmalara ortak olursun
Ellerinde eşyalarla satış yapmaya çalışan insanlar gelir geçer.
Bir bebek ağlar, bazende iki yaşlı adam düet eder sabaha karşı.
Çok kızmazsın ama, biri yeni geldi, diğeri anca gider
Tren gibi hayatta gelir, geçer…Hindistan'da Tren Yolculugu

Emre Durmuş
Herkesin bir hayat hikayesi vardır ve bu yolu bireyin kendisin çizdiğine inanırım. Bende kendi hayat hikayemi yazmak, kalıplaşmış yaşam tarzlarından dışarı çıkmak istedim. Istanbul’da ki 3. Yılımın sonlarına doğru önce yaşadığım evdeki tüm eşyalarımı satıp hiç bir şeye sahip olmama duygusunu yaşadım. Daha sonra ise okulumu ve işimi bıraktım. Şimdi bir sırtçancam ve ben dönüşü belli olmayan bir dünya turundayım.

Yorumlar 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Hindistan Trenin’de bir seyyah | Yol Günlükleri

GİRİŞ

Giriş Yap

Hesabım
sign up

Paralonı Sıfırla

Önceki sayfaya dön
GİRİŞ

sign up

Bize Katıl

Önceki sayfaya dön
GİRİŞ